بعد از عمل بینی ، بسیاری از بیماران وقتی با یک وسیله پلاستیکی یا سیلیکونی به نام اسپلینت بینی رو به رو می شوند که بخشی از مراقبت های مهم پس از جراحی است که اگرچه موقتی است ، اما تأثیر آن بر فرم گیری صحیح و کاهش عوارض احتمالی قابل توجه می باشد. آشنایی با کاربرد ، انواع و نحوه خارج کردن آن می تواند نگرانی های رایج بیماران را کاهش دهد و به آن ها کمک کند با آرامش بیشتری دوران نقاهت را طی کنند.
اسپلینت بینی چیست ؟
به گفته بهترین جراح بینی در شیراز ، پس از عمل بینی ، بافت ها دچار تورم و حساسیت می شوند و ساختار جدید بینی نیاز به حمایت دارد. در این مرحله جراح برای محافظت از فرم ایجاد شده و کنترل شرایط داخلی و خارجی بینی از وسیله ای کمکی استفاده می کند که به آن اسپلینت گفته می شود.
اسپلینت بینی یک قالب یا محافظ موقت است که معمولاً از جنس پلاستیک مخصوص یا سیلیکون ساخته می شود و روی بینی یا داخل سوراخ های بینی قرار می گیرد. این وسیله کمک می کند استخوان و غضروف در موقعیت جدید خود ثابت بمانند و از وارد شدن فشار ناخواسته به بینی جلوگیری شود. استفاده از اسپلینت بخش طبیعی روند بهبودی است و وجود آن به معنای بروز مشکل خاصی نیست.
جهت دریافت مشاوره از دکتر ادیب ملائی فرم زیر را پر کنید
علت استفاده از اسپلینت بعد از عمل بینی
بعد از جراحی ، بینی در حساس ترین وضعیت خود قرار دارد و کوچک ترین فشار می تواند نتیجه عمل را تحت تأثیر قرار دهد. به همین دلیل استفاده از اسپلینت بینی تنها یک اقدام ظاهری نیست ، بلکه بخشی از برنامه درمانی جراح برای حفظ نتایج جراحی به شمار می رود.
در ادامه به صورت موردی ، مهم ترین دلایل استفاده از اسپلینت را بررسی می کنیم :
۱. تثبیت ساختار جدید بینی
پس از تغییر فرم استخوان و غضروف ، این بافت ها نیاز به زمان دارند تا در موقعیت جدید خود ثابت شوند. اسپلینت مانند یک تکیه گاه عمل می کند و اجازه نمی دهد فشار های محیطی باعث جابه جایی ساختار بینی شود. این موضوع به ویژه در هفته اول که بافت ها هنوز نرم و متورم هستند اهمیت بیشتری دارد.
۲. کاهش تورم و کنترل التهاب
تورم یکی از واکنش های طبیعی بدن بعد از جراحی است. اسپلینت بینی با ایجاد فشار ملایم و یکنواخت روی بینی ، به کنترل این تورم کمک می کند. کاهش تورم به معنای فرم گیری دقیق تر بینی و پیشگیری از ایجاد بی نظمی های سطحی است.
۳. محافظت در برابر ضربه های ناخواسته
در روز های ابتدایی بعد از عمل ، حتی یک برخورد ساده یا تماس دست می تواند آسیب زا باشد. اسپلینت مانند یک سپر محافظ عمل می کند و احتمال آسیب دیدن بینی را کاهش می دهد. این موضوع به ویژه هنگام خواب یا در محیط های شلوغ اهمیت دارد.
۴. جلوگیری از چسبندگی های داخلی
در مواردی که از اسپلینت داخلی استفاده می شود ، هدف اصلی پیشگیری از چسبندگی بافت های داخلی بینی و حفظ مسیر تنفسی است. این نوع اسپلینت کمک می کند تیغه بینی و دیواره های داخلی در جای صحیح باقی بمانند و تنفس بیمار با مشکل رو به رو نشود.
انواع اسپلینت بینی
وقتی صحبت از اسپلینت می شود ، بسیاری تصور می کنند تنها یک نوع از آن وجود دارد ، در حالی که بسته به شرایط جراحی و نظر پزشک ، انواع مختلفی مورد استفاده قرار می گیرد. شناخت این تفاوت ها باعث می شود بیمار در زمان مشاهده آن ها دچار نگرانی نشود.
به طور کلی اسپلینت بینی به دو نوع خارجی و داخلی تقسیم می شود. اسپلینت خارجی همان قالبی است که روی بینی قرار می گیرد و معمولاً تا یک هفته باقی می ماند. این نوع بیشتر برای تثبیت استخوان و شکل ظاهری بینی استفاده می شود. در مقابل ، اسپلینت داخلی داخل سوراخ های بینی قرار می گیرد و نقش آن حمایت از تیغه بینی و جلوگیری از چسبندگی های داخلی است. برخی جراحی ها تنها به اسپلینت خارجی نیاز دارند و در برخی دیگر هر دو نوع به طور هم زمان استفاده می شود.
روش خارج کردن اسپلینت داخلی بینی
وجود اسپلینت داخلی ممکن است برای برخی بیماران نگرانی ایجاد کند ، به ویژه زمانی که زمان خارج کردن آن فرا می رسد. دانستن این که این فرایند چگونه انجام می شود می تواند استرس بیمار را کاهش دهد.
خارج کردن اسپلینت داخلی معمولاً در مطب پزشک و در زمان تعیین شده انجام می شود. این کار بدون نیاز به بیهوشی و در مدت کوتاهی صورت می گیرد. پزشک با ابزار مخصوص و به آرامی اسپلینت را خارج می کند. ممکن است بیمار احساس فشار یا ناراحتی خفیف داشته باشد ، اما این حالت کوتاه مدت است و معمولاً درد قابل توجهی ایجاد نمی کند. پس از خارج شدن اسپلینت ، تنفس راحت تر می شود و بیمار وارد مرحله جدیدی از بهبودی خواهد شد. رعایت توصیه های پزشک پس از برداشتن اسپلینت ، مانند شست و شوی صحیح بینی و پرهیز از فشار ، نقش مهمی در دستیابی به نتیجه مطلوب دارد.
در مجموع ، اسپلینت بینی بخشی جدایی ناپذیر از مراقبت های پس از عمل بینی است و نقش مهمی در کاهش عوارض و تثبیت نتیجه جراحی ایفا می کند. آگاهی از عملکرد و نحوه استفاده از آن به بیماران کمک می کند با اطمینان بیشتری دوران نقاهت را پشت سر بگذارند و با نگرانی های کمتری رو به رو شوند.
